سورة الأحقاف مكية و هي خمس و ثلاثون آية [ سوره الأحقاف ( 46 ) : آيات 1 تا 4 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ حم ( 1 ) تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ( 2 ) ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما إِلاَّ بِالْحَقِّ وَ أَجَلٍ مُسَمًّى وَ الَّذِينَ كَفَرُوا عَمَّا أُنْذِرُوا مُعْرِضُونَ ( 3 ) قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُونِي ما ذا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّماواتِ ائْتُونِي بِكِتابٍ مِنْ قَبْلِ هذا أَوْ أَثارَةٍ مِنْ عِلْمٍ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 4 ) سورة الاحقاف مكّى است سى و پنج آيت است « 1 » . ابو امامه از ابىّ بن كعب روايت كرد كه : رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : هر كه اين سورة الأحقاف بخواند خداى تعالى بعدد هر ريگى كه در دنياست او را ده حسنه بنويسد و ده سيّئه بسترد و ده درجه رفع كند . اين سوره كه [ حم ] است فرستادهء خداى عزيز و حكيم است ، نيافريديم آسمانها و زمين را و آنچه در ميان ايشانست مگر بحقّ نه بباطل و بجدّ نه ببازى براى تعريض خلق انواع نعمت را و براى تعريض ايشان ثواب دايم را آفريدنى متلبّس « 2 » بحقّ و باجلى و وقتى نامبرده كه به آن اجل برسد و آنان كه كافرانند از آنچه ايشان را به آن بيم مىكنند معرض و روى بگردانيده‌اند آنگه رسول را صلّى اللّه عليه و آله و سلّم خطاب كرد و گفت : بگوى اى محمّد اين كافران را كه : هيچ مىبينيد و مىدانيد شما كه آنچه شما مىپرستيد

--> ( 1 ) - ابو الفتوح ( ره ) گفته : « اين سوره مكّى است و سى و پنج آيت است بعدد كوفيان و سى و چهار در عدد بصريان و مدنيان ، و ششصد و چهل و چهار كلمه است ، و دو هزار و پانصد و نود و پنج حرف است » . ( 2 ) - در بعضى نسخ : « ملتبس » و در بعضى ديگر « ملتمس » .